از دریا
برکه ای در تبعید به جا مانده و
از جنگل
عصایی پیر
که تنهایی را با آن قدم می زنند !
و عشق موریانه بود
که به جان جنگل افتاد و
خیال ماه
که در دل دریا نشست !
از موج تا مرداب
ارتفاع سقوطی بود که دریا در آن شکست و
سکوت
سرانجام
ترانه های جاری در رگ حیات جنگل !
