تبر به
دست ِ باغ ما ،
به ریشه فکر می کند
به تـــیرهای خانه اش همیشه فکر می کند
به آب هــــــای رفته ای که می رسد به پای من
به سایــــه هـــای ثـــابـــتـــی که زیـــر ِ دســـــت های من ...
و مــن سقــــــوط می کنم،به جـــــــــان ِ مــــــــرگ و زنــــــــدگـــــی
و مـــــن هنــــــــوز مـــــــــانــــــــده ام ، مـــــــــیــــــان ِ مــــــرگ و زنــــدگی
به انـــــعــــــکــــــاس ِ ضربــــــــــــــــــــ هـــــــــای تـــیـــشـــه، گـــــــوش مــــی دهم
تـــــــرانـــــــــه هـــــــای مـــــــرگ را ، هـــــــمــــیــــــــــشــــــــــه گــــــوش مـــــــی دهـــم
بـــــــــه ایــــــــــــن صــــــــــــدای آشــــــنـــــا "بـــزن، بـــــــزن ، اذان شــــــده "
تـــــبـــــــــر بـــــــه دســــــت ِ بــــاغ ِمــا ! تــــــــبــــــر چــــــــه مــهــــربــــان شـــــــده !
چـــــقـــــــدر بــــــــوسه مـــــــــی زنـــــــد بــــــــه دســــــــت هـــــای نــــــــازکــــــــــم !
از ایــــــــــن بـــــــــه بــــــعـــــد ِ قــــــصـــــــه را بـــــــبـــخـــش اگــــر کــــمی رُکــم
بـــــبــــخـــــــــش اگــــــــر بــــــــه یــــــــاد ِ مـــــــن مــــی آیـــــد اشـــتــبــاه ها
کــــــــــه پــــــاکـــــــــ هــــــم نمی شـــــود ، کــــثــــــافت ِ نـــــگــــاه ها
نــــگـــــاه هـــای هـــــرزه ای کـــــه پــــای ریـــشه کــــاشـــتـــی
قـــرارهـــای مــــحــکـــمی کــــه بــــا تـــبـــرگـــذاشـــــتی
شبیه سیـــبـــ می رسند و نوبـــتـــــ نـــــهــــال هـــا...
و من سقوط می کنم...! پس ازگذشت ِ سالها
اگر چه کُنده ای شدم ،
اگر چه بد شکسته ای
ولی ببین! هنوز هم به
روی من نشسته ای
تبر به دست باغ ما !
کمی به من نگاه کن!
اگر دلت برای من
نسوخت اشتباه کن
بزن به نام زندگی ،
تمام ِ باغ ، مال ِ تو
تنــــی شکسته مـــــال مــــن ،
زمیــــن ِ داغ مــــــال ِ تــــــــو
